En toen stond de teller op: nog maar 5 weken.

Toch wel verrassend dat er in een korte periode toch steeds veel veranderd. Het contract is getekend, de borg is betaald. Nu is dus alles ook op papier definitief. Waarschijnlijk stopt volgende week woensdag vrachtwagen voor de deur om onze spullen alvast vooruit te sturen.

We nemen niet zo gek veel mee: 2 scooters, een eettafel en wat dozen met dingen die ik wil echt niet wil missen. Ik denk (of hoop eigenlijk) dat we het met 5 a 6 kuub gaan redden.  Maar ondertussen ken ik mijn kwaliteiten… dingen verzamelen kan ik goed, afscheid nemen valt me zwaar. En dan ben ik consequent en maak ik geen onderscheid tussen spullen en mensen.

In plaats van een uitzwaaifeest willen wij deze laatste weken een rondje maken langs iedereen die we nog graag willen zien, voor het vertrek. Mijn traanbuisjes zullen heel goed doorgespoeld worden, want tot nu toe worden de oogjes waterig bij elke laatste knuffel die ik geef. En het is echt geen feest als ik een avondje snotter met een leuk achtergrond muziekje. Ook al hou ik van een feestje, dit keer sla ik graag over. Het zal allemaal wel gerelateerd zijn aan vrouwelijke hormonen. Bram herkent zich totaal niet in deze gevoelens.

Mijn sabbatical wordt toch omgeruild voor een ontslagbrief. Helaas is het niet op te brengen om het pensioen en de arbeidsongeschiktheidsverzekering door te betalen. Voor mijn gevoel dood eng, maar aan de andere kant, de insteek is toch om het allemaal iets langer dan een jaar vol te houden.

Casa Amamos

B&B Casa Amamos – Vinaros

Van 3 tot 10 oktober gaan we weer een kijkje nemen in Vinaròs. De nutsvoorzieingen worden dan op naam gezet en we kunnen dan alvast een aantal belangrijke dingen regelen, zoals telefoon en een bankrekeningnummer etc. Gewapend met het eerder verkregen NIE-nummer kunnen we aan de slag.

Al met al kunnen we nog 6 weken genieten van het miezerige herfstweer in Nederland. En het vooruitzicht dat we de sneeuw, de gure wind met regen en de lange files de komende tijd alleen nog als herinnering zullen beleven, maakt alle kommer en kwel, die toch samengaan met het de andere kant van een emigratieverhaal, toch wel heel dragelijk. Alleen nog maar lente en zomer…. Ook daar hebben we voor getekend toen we onze handtekening onder het contract van Casa Amamos hebben gezet.

Overwinteren?

Advertenties

2 Reacties op “En toen stond de teller op: nog maar 5 weken.

  1. Zal ik pak zakdoeken sturen om alle tranen te drogen. In Spanje schijnt de zon; dus dan heb je geen zakdoeken meer nodig. De tranen drogen vanzelf op. Succes met voorbereiden …. en ook genieten van de voorpret!! grt. Ada

    • 🙂 We genieten ook zeer zeker en ik ben nog niet door de kleenex voorraad heen. Het voelt nog steeds goed, ondanks dat hier dingen afsluiten er ook bij hoort. Tja, nog 3x over de Waalbrug, nog 3x naar de HAN… dat is toch wel heel raar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s