Het Portugeese leven

loesje-en-de-zomertijdDe zomertijd… ik vond het verschrikkelijk, maar dit jaar heeft het ook zijn voordelen. Mijn biologische klok is nog steeds op Nederland ingesteld. RTL late night begint hier vroeg in de avond, om 21.30. Editie NL om 17.15 en aten we in Nederland om 19.00 uur, hier staan de potten en de pannen om half 5 op tafel. Mijn lunch sla ik over, dus tegen de tijd dat hubby thuiskomt, knort ook mijn buik. Om 23 uur kruipen we onder de wol en meestal mis ik de wekker van Bram, als die om 5.55 afgaat. De Pasen is hier rustig verlopen. 2e paasdag was Bram lekker aan het werk, want een 2e paasdag kennen ze hier niet en 1e paasdag hebben we Ikea meubels in elkaar gezet. Er zijn overigens 4 Ikea vestigingen in Portugal en die zijn goed verspreid, 2 in Lissabon en 2 in de buurt van Porto. Ik heb overigens ook geen idee waar de Portugees zijn meubels vandaan haalt. Behalve de Ikea heb ik hier geen meubelzaak gezien. Op OLX (de Portugeese marktplaats) kom je de meest lelijke oude meuk tegen, waar ze voor een lelijk kastje nog de hoofdprijs vragen.

Wij leven op de onderste etage van een woning en hebben 3 grote slaapkamers. Boven ons is een wooneenheid voor 1 of 2 personen zo groot als onze woonkamer en badkamer en de ander wooneenheid bestaand uit 3 onze slaapkamers, de ander badkamer en keuken waar nu 3 personen wonen. En dan te bedenken dat wij hier nu al behoorlijk uit onze voegen beginnen  te raken…. De verhouding tussen huizen huren en kopen klopt hier totaal niet. Een redelijk vrijstaand huis huur je hier tussen de € 1200,00 en € 2500,00 en koop je een perceel dan kun je rond de  € 200.000,00 al behoorlijk kiezen. Niet dat kopen een optie is, want gaan we ergens anders heen, dan raak je je huis natuurlijk niet kwijt.

We zijn wel weer aan het rondkijken naar een andere woning. Niet dat we staan te springen om weer de boel te verven en de spullen in en uit te pakken. Portugal bevalt alleen is het huis toch niet zo ideaal. Vooral de kleine tuin, geen garage/schuur en weinig privacy maken het allemaal niet zo perfect. Ook heeft het wonen in de stadskern het nadeel dat er veel geluidsoverlast is van de steeds maar blaffende honden. Als je zo dicht op elkaar woont en bijna iedereen een waakhond heeft, geeft dat genoeg leven in de straat. Ze hebben 1 doel en dat is het fort bewaken en daar zijn ze enorm goed in. Als er iemand of iets langs het tuinhek loopt, slaan ze aan en dan informeren ze meteen de buurthonden, dat er iets beweegt. Met als gevolg, complete concerten, die lang na middernacht doorgaan. Boven sommige hekken van 1.80  je regelmatig een hondenkop tegen, die erover heen probeert te springen. En tja, een plek om de auto te parkeren en normaal weg te kunnen rijden, dat zou ik wel ideaal vinden. Nou spannend, als het goed is hebben we binnenkort 2 bezichtigen. En vergeet niet, we wonen hier alweer 6 maanden en aangezien we ongewild toch een poging doen om in het Guinees book of records te komen, was het ook wel weer tijd om verder te kijken.

20160407_135310In de tuin is de zon nu iets langer aanwezig en mijn favoriete moment van een zonnige dag is, opstaan, luiken open, de rolluiken bedoel ik dan, en de zon voelen die via de keukendeur naar binnenkomt. Sinds het ongeluk voor de deur op het kruispunt, hebben we tijdelijk minder schaduw, aangezien ze de muur eruit gereden hebben. Verrast waren we een dag later met de auto naar het strand wilde en het hek met geen mogelijkheid open te krijgen was. Ook die was helemaal ontwricht door de klap. Gelukkig heeft de klusjes man, señor Fernadiz, dit snel op kunnen lossen met een koevoet.

Probz gaat het hier nog moeilijk krijgen, want 16 graden en zon, vindt hij al snel te warm. Ik haak boven de 18 graden af in de tuin, want dan komt er meer vocht uit mijn lijf en dat krijg ik niet aangevuld. Probz heeft het hier ineens ook niet meer zo naar zijn zin. Wat er gebeurd is, weet ik niet, maar 4 weken geleden, was hij in de woonkamer en ineens krabde hij aan de deur. Omdat hij dat anders nooit doet, ben ik het bed uitgegaan. Helemaal over de rooie kwam hij de kamer uit en sindsdien is het mis. Als de kachel aangaat en de kamerdeur dicht is, dan is hij onrustig,  begint te hyperventileren en is in paniek. Hij probeert zelfs op de eettafel te klimmen en wil vluchten, weg uit de woonkamer. Hij is nu op kamers en woont in de bench in de slaapkamer. Alleen als er iets te eten is te halen, dan komt hij de woonkamer in en gaat meteen weer weg als er niets meer te halen valt. Nadat hij een dag op het wc-kleedje heeft doorgebracht omdat ik de bench weer in de woonkamer heb gezet, ben ik maar overstag gegaan en laat hem maar zijn gang gaan. Maar zielig is het wel. Als iemand tips heeft om hem weer normaal te krijgen, dan hoor ik ze graag! Vandaag komt Kimberly 2 weekjes op bezoek en ik hoop maar dat hij kiest voor de gezelligheid en wat vaker bij ons in de huiskamer komt, zodat hij weer ziet, dat de woonkamer toch leuker is, dan alleen de hele dag in de slaapkamer.

Miradouro dos CapuchosPas zijn we na het eten op de scooter gestapt en zijn we naar het uitzichtpunt (Miradouro dos Capuchos) gereden. Dat was een leuke gewaarwording. Allemaal verliefde stelletjes, op de rand van een muur, die naar de zonsondergang keken. De gezinnetjes bleven in de auto zitten. In Porto zagen we dat trouwens ook veel. Geparkeerde auto’s langs het strand, waar mensen al puzzelend, slapend of hangend in de auto zaten. Misschien omdat het in huis toch wel fris is, dat het voor de Portugees toch wel aangenaam is om in de auto te hangen??

BramEr liep een pad met bomen in een groen stuk, dus we dachten we gaan even een stukje lopen. Toen ik zei, dit was het, zei Bram, en dat dan? Over een heel klein slingert pad, zag je een tuin. We liepen erover heen en ik was nog in de veronderstelling dat we bij tante Annie in de tuin uit zouden komen, maar niets was minder waar. Het was een goed onderhouden, leuk opgezette tuin, met verschillende open gebouwtjes en kapelletjes die bij een soort Hermita (kerkje) hoorde. Ook hiervandaan had je een zicht op Costa Caparica en de zonsondergang. En boven op het dak zat op de rand ook een verliefd koppeltje, die het bezoek van 2 vreemdtalige toch wel vreemd vonden. Zijn we in Nederland op onze privacy gesteld, hier kijkt niemand echt naar elkaar. Iedereen doet zijn ding en kijkt nergens van op.

Behalve de sinaasappel- en citrusboom, heb ik nu ook een druif geplant. Je verwacht niet dat je hier een vroege van der Laan tegen zou komen, die geschikt is voor het Nederlandse klimaat. Maar wel dus… En als hij het in de Nederlandse zon goed doet, moet hij het hier fantastisch gaan doen….

quality timeIk ga me verheugen op 2 weken quality time met mijn dochter en hoop dat er in haar een hondenfluisteraar schuilgaat. Helaas is de weersverwachting de komende week veel regen, maar wie weet, neemt ze wat zonnestralen uit Nederland mee.

 

Advertisements

3 Reacties op “Het Portugeese leven

  1. Het blijft leuk om jullie ervaringen te lezen. Geniet en negeer de regen; binnen is het vast zoning en aangenaam.
    Groeten, Ada

  2. Lieve Anja weer heb je leuk geschreven over jullie gebeurtenissen in Portugal. Ik vind echt dat er een schrijver in je schuilt.
    Groetjes en een dikke knuffel
    Nelly

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s