Time to move on

Die Bram, die heeft het weer gerocheld. Hij heeft weer een geweldig huis gevonden in Aroeira. Dichterbij de zee, rustig gelegen met riante tuin, volop privacy en om ons heen is het groen. Qua ruimte in huis gaan we er niet echt op vooruit. Het nieuwe huis is onlogisch ingedeeld (lees echt onpraktisch), maar je moet keuzes maken en buiten toch wel erg belangrijk. Onpraktisch in de zin van, geen plaats in de keuken voor de koelkast, laat staan vaatwasser, want de keuken is 2.5  bij 1.30 en zit in de woonkamer. De voor- en achterdeur zitten in de woonkamer, evenals de wenteltrap, waarvan wij ons nu al afvragen, hoe krijgen we ooit de grote spullen boven? De slaapkamers hebben een poortje naar een loze ruimte, die ideaal is voor inloopkast of strijkkamer. Aan de andere kant, het is echt Portugees en het heeft sfeer (en een open haard) waar we meteen voor zijn gevallen. In de tuin staat een gastenverblijf, met slaapkamer, woonkamer met grote keuken en natte cel. Hoe of wat het allemaal gaat worden, dat zien we na zondag wel, want dan is de sleuteloverdracht.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Het was allemaal weer een gevalletje alles of niets en soms is het toch wel fijn dat je als Nederlander daadkrachtig bent. We kwamen het huis 2 weken geleden op OLX tegen en beide hadden we zoiets van, ja die willen we wel aan de binnenkant bekijken. Hij werd door verschillende bedrijven aangeboden. Afspraak was ingepland, samen met 2 andere bezichtigingen en toen hoorde we van niemand meer iets. Geen afspraken, geen afzeggingen. Okay, dit is Portugal. Na 2 weken werd hetzelfde huis bij een andere aanbieder opnieuw aangeboden. Bram heeft gemaild, zij hebben gebeld en de vraag was of we de volgende dag om 11 uur wilde komen kijken. Ja, hoor, dat wilde we wel. Tijdens de rondleiding, kregen we te horen hoe de procedure werkte en dat er de hele dag nog bezichtigigingen gepland stonden. Degene die het eerst zegt, we nemen het, reserveert het huis en de rest van de bezoeken worden stopgezet. Terwijl het volgende stel al aan het rondkijken was, zeiden wij.. okay, we nemen het! Echt geloven, deden ze het nog niet, dus na de rondleiding werd de grote baas erbij gehaald en er werd overleg gepleegd met de eigenaar. Die middag moesten we naar het kantoor komen om de administratie af te handelen en een maand huur als reserveringsgeld te betalen. De meeste betalingen gaan hier cash en met een maximum van € 200,00 per betaalpas, was het nog even kunst en vliegwerk om dat bij elkaar te harken. Gelukkig was Kim er en hadden we nog een extra bankrekening tot onze beschikking. Zondag is de sleuteloverdracht al, dus zoals je merkt, worden sommige dingen wel snel geregeld in dit land. De planning is om in juni te verhuizen, nadat al het bezoek en visite weer geweest is. Tot die tijd wordt mijn geduld wel op de proef gesteld, want ik vertrek natuurlijk liever gisteren, dan vandaag. Maar ja, we hebben nog een paar weken om stroom, water en internet te regelen. Op de een of andere manier, hebben we het vermoeden, dat dit allemaal niet zonder slag of stoot zal gaan.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De 14 dagen met Kim waren gezellig. Ondanks dat het weer vooral de 1e week onstabiel was, hebben we ons goed vermaakt. We zijn in Obidos geweest (100 km vanaf ons huis), waar je een gezellige wandeling over de stadsmuur kunt maken. Geen hekjes, alleen een buitenmuur en een pad van 1 meter. Ik ben maar strak tegen de muur aan gaan lopen en heb mijn blik op oneindig gehouden. Omdat ik niet de enige vrouwelijke wandelaarster was die het eng vond, was er bij tegemoetkomende wandelaars af en toe wel een momentje van wie heeft de langste adem. Voor geen goud, dat ik langs de rand de ander zou passeren. Verder is het een gezellig dorpje, met kronkelende straatjes. Erg toeristisch, maar daardoor ook weer echt levendig. Als ik dan zo’n oud dorpje bezoek, dan vraag ik me af, hoe mensen daar echt met plezier kunnen wonen. Nou ja, ik ga er maar vanuit, dat niet iedereen een Bram heeft, die piekfijn de woonwensen om weet te zetten in echt woonplezier.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Kim en ik zijn ook naar Sintra gereden (60 km van ons huis) en hebben het kasteel bezocht. Eindelijk heb ik het gezien! Toen er nog geen concrete plannen waren om naar Lissabon te vertrekken, waren we er al eens in de buurt. We zagen beneden in Sintra (dat trouwens ook een leuk oud stadje is) het bord Castle en zijn de voettocht begonnen. Niet wetende dat het uren klimmen en traplopen zou zijn. Ook de weg terug was slingerend over een weg met bochten. Dus bezoek je Sintra, neem de auto mee naar boven of ga met de tuktuk of bus.

En we hebben natuurlijk een bezoek gebracht aan Belem en het centrum van Lissabon en met enige regelmaat het strand bezocht.

Wat ook fijn is, is dat de weersvoorspellingen richtig zomer gaan. Het is bijna korte broeken tijd, want de temperaturen komen boven de 20 graden. De stranden zijn druk, de zon laat zich vaak zien en het is volop genieten. Net als in Nederland is het in Portugal ook de koudste periode sinds 31 jaar.

Kimberly zit weer in Nederland en volgende week komen er oud collega’s van Bram langs, die hier in de buurt een mooie villa hebben gehuurd. Daarna komt Brams familie over (moeder, 2 zussen en een nichtje) en daarna moeten de verhuisdozen weer uitgepakt worden en hopelijk blijven die dan een hele lange periode opgeborgen en uit mijn zicht.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s