Categorie archief: Door Anja Besselink

We zijn er nog

tijd vliegtJeetje, het laatste blog is echt tijden geleden.. de hoogste tijd om een digitaal levensteken te geven en een beetje bij te praten. We hebben het nog steeds naar ons zin… Nederland missen we steeds minder. We hoppen soms naar Eindhoven of we krijgen bezoek. En omdat de balans tussen bezoekjes en het kabbelende leven precies goed is, vinden we het heerlijk zo.

De zomer is weer begonnen. Pa had geluk.. tijdens zijn bezoek was er een heuse hittegolf. Zijn we tijdens zijn 1e bezoek nog veel op pad geweest. Nu was het vooral schaduw opzoeken, in het zwembad liggen en naar de zee. 38 graden is hier gelukkig vrij uitzonderlijk… maar we hebben het overleefd. Het was zo heet, dat toen Bram ons achter de vodden aanzat om op tijd naar het strand te gaan, ik dat weg wimpelde met… relax, het is net 9 uur geweest.  We stonden al in de file toen we de straat uitreden en er geen parkeerplek te vinden was. Dat werd een rondje bos en een dagje schaduw. Nu zijn de temperaturen weer een stuk beter. Rond de 25-30 graden en in het gedeelte waar we wonen, is er gelukkig nog af en toe een verkoelend briesje van de Atlantische oceaan. In Lissabon daar en tegen is het toch altijd een paar graden warmer, of moet ik heter zeggen.

Bram heeft het nog steeds naar zijn zin op het werk. Ging hij eerder strak in het pak naar de zaak, vanmorgen heeft hij de stoute schoenen aangetrokken en is hij in korte broek (met waarschijnlijk handschoenen en motorjack) op de scooter gestapt. Op de snelweg is het in de ochtend nog wel vrij frisjes. Helaas, ik heb hier geen foto van.

loesje dobberenDe vraag die mij hoofdzakelijk gesteld wordt is,.. wat doe je dan de hele dag? Ik moet er niet aan denken om 24/7 in en rond het huis te zijn. Maar ik kan je zeggen, de dagen vliegen voorbij. Elke ochtend sta ik tussen 5.15 en 7.00 uur op. Okay.. eerlijk is eerlijk.. ik start mijn dag lekker lazy op. Kopje koffie, internetten… en als ik daarmee klaar ben, dan ga ik of met Probz naar het strand of ik wandel een rondje in de buurt. De tuin vergt veel onderhoud, koken is hier vrij arbeidsintensief, ik fröbel en knutsel een beetje, poets wat, werk aan een website. En als het lekker weer is, dan verwen ik mezelf op een uurtje hangmat of dobber ik op een luchtje in het zwembad. Voor ik het weet is de dag weer voorbij.. Zo is het maandag en ik knip in mijn vingers en het weekend staat weer voor de deur.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Binnenkort gaan Bram en ik de markt op. Ik moet nog even door knutselen en dan gaan we eens kijken of we de 3d poppen en jurken die ik maak kunnen verkopen op de rommelmarkt in Lissabon, die hier elke dinsdag en zaterdag is, kunnen verkopen. Mocht ik alles weer mee naar huis terug nemen, dan ga ik op zoek naar een andere hobby… maar tot die tijd, zullen de dagen nog wel voorbij vliegen.

Helaas, dit keer geen spectaculair nieuws… gewoon een berichtje van ons leven in Portugal.

 

 

De omgekeerde wereld

openhaard-aroeiraDe zomer komt ook hier langzaam aan zijn eind. Na een week met veel regen en een weekend met alleen maar regen, weet ik wasrom ik Nederland niet mis.  Overdag is het vaak nog rond de 20 graden, maar de avonden en ochtenden zijn koud en kil. Ook hier hebben we weer een gevecht met de open haard. Wonderlijk dat een schouw, met een ijzeren bak en een spatscherm gebruikelijk zijn om in Portugal te stoken. Een rookgordijn is makkelijk gecreëerd, de koolmonoxide meter werkt.. maar piept nog niet. Prettig en aangenaam is het binnen zeker niet. Naast de open haard verwarmen we de huiskamer met een gaskachel en een elektrische radiator. Het najaars zonnetje is daarentegen wel aangenaam. Uit de wind is het nog steeds goed toefen. Dus binnen op de bank, met sloffen en fleece vesten en dekentje en buiten gaat bijna alles weer uit en warm je op. Vandaag is het droog en het voelt weer als een beetje voorjaar.

mandarijnenEen week of wat geleden heeft het voor het eerst sinds mei weer geregend. Heerlijk dat de plantjes uit de overleef stand zijn en dat alles weer begint aan te trekken. Ook de bodembedekkers groeien ineens en veroveren de zwarte aarde. Ook in de voortuin begon er weer het een en ander te groeien, maar mijn enthousiasme was snel weg. De bodembedekker is daar een veld brandnetels. Echt, geen centimeter is overgeslagen en het gaat nog een flinke kluif worden om dat er allemaal uit te krijgen. Daar waar de zon is, daar zit ik op mijn knieën  wortels te zoeken. Nou ben ik niet echt een tuinierder. Zeker niet, nu ik op een plek 4 kleine slangen tegen kwam. Het buitenleven is hier avontuurlijk…. De citrusbomen doen het goed. De mandarijnen kunnen geplukt worden. De sinaasappels hebben nog een paar maanden zon nodig voordat ze plukrijp zijn.

De laatste maanden hebben we veel gezelligheid over de vloer gehad en de casita heeft zijn dienst bewezen. Het voelt een beetje als het uitbaten van de B&B, waar dit keer alleen maar leuke gasten langs komen. Heerlijk, om quality time door te brengen met geliefde mensen. Iedereen gaat zijn eigen gang, niemand zit elkaar in de weg. Ja, dat huisje is een uitkomst. Kim en Sjoerd zijn in oktober langs geweest en het lijkt lang geleden, maar eind oktober was het nog prima strandweer. Pim en zijn knullen, zullen onderhands wel het paklijstje aan het opstellen zijn. Bram heeft dan ook een weekje vakantie, dus de boys gaan een gezellige tijd tegemoet. Begin januari komt Harold met de meiden langs en zij nemen mijn C-1tje mee naar Nederland, waar hij verkocht gaat worden door Debbie. Het is onzin om hier 2 auto’s voor de deur te hebben staan, dus mijn kleine black beauty gaat in de verkoop. We zijn nog niet van plan om terug te naar Nederland te gaan… dus na januari mag ik mijn dagelijkse ritje naar het strand in de landrover maken.  Gelukkig is het een oude bak, dus een deukje meer of minder maakt niet veel uit.

In februari komen Debbie en Sabine langs, Purdys gezinnetje komt een weekje op bezoek en daarna is het weer tijd om naar Nederland te gaan. Op mijn terug reis neem ik pa mee hiernaar toe en Bram maakt een flits bezoek aan Nederland en levert dan pa weer netjes thuis af. En iedereen die komt wordt geacht sinaasappels en mandarijnen te plukken en te eten.

Als je me zou vragen hoe ik het leven in Portugal zou omschrijven, dan zeg ik vrijheid in het paradijs. De dagen vliegen nog steeds voorbij.  Geen stress…. en de rustige periodes worden afwisseld met gezellige bezoekers. De balans is dus aanwezig.

 

Het enige wat mij nog verbaast is dat deze omgeving – Charneca- nog zo onbekend is. Iedereen kent Lissabon van de stedentripjes, maar in de zomermaanden is dit echt een unieke plek om je vakantie te vieren. In een straal van 60 kilometers vind je de mooiste en verschillende soorten kustlijnen en stranden. De woeste oceaan en het heldere kwabbelende water bij Setubal. Favoriete surfplekken, rustige relax plekken… er is 30 km kustlijn op dit schiereiland en de stranden zijn nooit overvol zijn. Leuke dorpjes in de omgeving, uiteraard Lissabon en een groene omgeving met schitterende natuurparken en de mooie vergezichten en uitkijkpunten en veelste veel musea. Shop till you drop, kan hier met gemak. Alle grote winkelcentrums zijn tot 0.00 geopend.

Dus mocht je op zoek zijn in een verrassende vakantiebestemming, denk dan eens aan Charneca de Caparica.

Alles draait om communicatie

rustig-aan-en-vier-het-leven-1Ondanks dat we toch een vrij rustig en gezapig leventje leiden, gebeurd er toch steeds genoeg, waarvan we denken, komt dit nu door ons… of overkomt het ons. De meeste dagen kabbelen voorbij, maar soms… soms loopt het toch steeds anders dan gepland.

 

 

PlanningOndertussen werk ik hard aan mijn sociale contacten en is mijn huis veranderd in een bouwplaats. We stappen weer even terug in de tijd en switchen naar het onderwerp naar septic tank. De verstopping zat er nog steeds en als er werkzaamheden zijn, sta ik niet als opzichter naast de werklui. Het bedrijf dat de beerput leeggezogen had, heeft de beerput nooit kunnen vinden. Daarvoor kwam een ander bedrijf een paar keer langs. De 1e x vertelde hij dat hij niet gevonden was. De 2e werkdag kwamen ze zoeken en de 3e werkdag hadden ze een schep meegenomen, zodat ze hem konden lokaliseren. De riool aroeiraeigenaresse heeft samen met hulp onder de carport nog een in beton gemetselde tegel van 1,5 bij 1,5  met een schroevendraaier los gebikt en nu zijn alle kanalen in kaart gebracht. De dop van de septic tank is ook gelokaliseerd en de verstopping is tijdelijk verholpen. Zodra de septic tank leeg gezogen is, is dit probleem hopelijk opgelost. Een klein beetje frustrerend is het wel dat de weg aan de voorkant van het huis helemaal openligt. Ze zijn een riool aan het aanleggen, waar ons huis niet op wordt aangesloten.

loodgieterUit de muur van de badkamer sijpelde een beetje water. De verzekeringsagent is langsgekomen en had een mannetje meegenomen om de leiding door te meten. Er werd aangekruist waar het lek zat en de volgende ploeg kwam de leiding repareren. We mochten zelf de nieuwe tegels uitzoeken. Ik zei nog tegen die verzekeringsagent, wow, dan hebben we gewoon geluk. Ik heb gekozen voor een grote witte tegel en een rand van kiezelsteen. Die laatste is door de verzekeringsmaatschappij afgekeurd, omdat die te duur waren. Mijn oude tegels zijn blauw geschilderd en met een beetje poetsen, komt de oude tegel weer in het zicht. Ondertussen hang ik aan de telefoon met de tegelzetter, die wil weten waar de kiezelsteentegel geplaatst moet worden. Ik geef het maar op en zie wel of ik een witte badkamer of dat er een kiezelaccent geplaatst gaat worden. Nadat de loodgieter weg was, kwam er nog meer water uit de muur. Aangezien ze ma, di en woensdag zouden komen, vangen de badlakens het water op. Na een dag wachten geen loodgieter gezien. Bram heeft contact opgenomen met het bedrijf en dinsdag aan het eind van de middag, zouden we bezoek krijgen. Na inspectie met het blote oog, werd er geconstateerd dat er nog een lek zat. Vandaag zijn ze er, en boren ze nog wat extra sleuven in de muur. En als ik het goed begrepen heb, wordt er vandaag ook betegeld. Of het gaat lukken, betwijfel ik, want er wordt al 2 uur gegleufd. Het bedrijf heeft 2 man gestuurd, een opperhoofd die alleen Portugees spreekt en een werkman die enkele woorden Engels spreekt en vloeiend Frans. Ook dit gaat weer een moeizaam dagje worden. Ondertussen zijn de werkzaamheden gestaakt.. de lekkage zit ook in de keuken en er kan 


niet verder gewerkt worden. Eerst moet de verzekeringsagent langskomen. Met een beetje geluk, mag ik straks ook nog een nieuwe keuken uitzoeken, tikte ze optimistisch.

jessy bij opa achteropPurdy en Ferry zijn nu ook 2 weken bij ons en ook dat heeft toch wel wat kopzorgen opgeleverd. Bram zou ze halen, zodat ze de weg naar ons huis konden vinden. Van te voren nog contact via whattsapp en om 22.30 vertrok hij naar de luchthaven. 23.45 zou het vliegtuig landen. Om half 2 was er nog niemand van het 4-tal in de aankomsthal. Buggy kwijt, koffer zoek…. wat zou er aan de hand zijn. Om 3 uur is Bram maar naar huis gegaan en hebben we alle mogelijke scenarios besproken. Als ze nog in Nederland waren, dan bel je toch? De telefoons stonden aan, de huistelefoon geprobeerd, de nieuwssites gecontroleerd… niets raars te lezen of gehoord. De volgende ochtend is Bram weer met de telefoon aan de slag gegaan. Yes, eindelijk contact. Waar ben je?, vroeg Bram. Thuis, was het antwoord van Purdy. Waarom ben je niet hier?, vroeg Bram. Omdat we vanmiddag  vertrekken, was het antwoord. Ook hier was er sprake van een foutje in de communicatie. Het ligt dus niet alleen aan de taal, dat het soms misgaat. Hun vakantie zit er bijna op en Rick en Kim zijn bijna onderweg. Als de een naar huis gaat, komen de volgende aan.

facial communicationWat ook grappig en/of eng was. Mijn Ipad was gecrasht en ik kreeg hem met geen mogelijkheid meer aan de praat. Hij laden niet meer op en ik kon niet meer opstarten, omdat hij steeds afsloot. Ik heb hem met pijn in mijn hart in de prullenbak gegooid en deze naar de vuilcontainer gebracht. Krijg ik op dit blog een mailtje, dat mijn Ipad gevonden is. Dacht.. wow super, stel je voor dat hij gestolen was, dan is het wel netjes dat ik een mailtje krijg. De vinder vroeg mijn apple ID, zodat hij hem kon herstellen. Ik heb er over nagedacht en behalve mijn adres wist deze vreemdeling alles van me. Mijn mailboxen, mijn facebook, eigenlijk bijna alles stond er nog op, aangezien ik hem niet opgestart kreeg. Dus op zijn verzoek om langs te komen zodat ik hem zelf kon herstellen, ben ik maar niet op ingegaan.  Wijze les van deze actie.. ook een Ipad die naar de stort gaat, moet je eerst bewerken met een hamer.

De temperaturen gaan hier volgende week over de 30 graden grens en buiten is het heerlijk met de ventilator aan. In Lissabon is het nog heter, dus vanuit dit heerlijke stekje met een beetje zeewind en ventilator wind sluit ik weer af. Ook in Nederland gaat het weer weer beter worden.. Geniet ervan!

 

 

Precies op mijn lijf geschreven

bumperkleverAls iets niet mag, betekent dat hier niet automatisch dat je het niet moet doen. Vooral in het verkeer is deze ongeschreven regel vaker uitzondering dan wet. Parkeren in een betaalde parkeer garage doe je hier niet… hier zet je je auto dan op de vluchtstrook van de snelweg, steekt de straat over en loopt naar binnen. Moet je een boodschap halen bij de lokale winkelier, dan zet je je auto uiteraard op de stoep. In onze oude straat stond het nauwe stoepje altijd vol met auto´s die de weg barricadeerde. Ook op de rotondes rij je hier anders dan in Nederland. Je pakt standaard de linker baan, totdat je eraf gaat, dan voeg je uit naar rechts. Rechts heeft geen voorrang, maar is er een gaatje, dan piep je er even tussen en daar hou je rekening mee. Inhalen doe je aan de kant waar de meeste ruimte is. En scooter- en motorrijders zigzaggen over de weg, uiteraard in korte broek en T-shirt. En is het druk, dan heeft de vluchtstrook ook een extra functie. Ook moet je niet raar opkijken als hier voetgangers op de grote weg lopen… het mag natuurlijk allemaal niet, maar iedereen doet het. En totdat oom agent je ziet, gaat het (vaak) goed. Van de week was er een ongeluk gebeurd in Charneca. Politie, brandweer alles was aanwezig. Bram dacht even aan de andere kant van de vluchtheuvel de file voorbij te rijden, want dit is natuurlijk Portugal! Oom agent was het er niet mee eens en wilde even een praatje met hem maken. Meer als Nao fallas Portugees, wist hij niet uit te brengen. Voor straf moest hij even aan de zijkant staan en nadat de agent in het Engels wilde uitleggen, dat het niet toegestaan is de vluchtheuvel links te passeren en Bram nog een Nao comprendo er tegenaan gooide, mocht hij verder. Tja, het mag niet, maar dat wil niet zeggen, dat je het niet moet doen, natuurlijk.

beerputOok hadden we weer last van een verstopping. Dit keer stroomde het riool buiten over, binnen bleef het gelukkig droog… we zijn er dus op vooruit gegaan. Onze huiseigenaar had eerst 2 Engels sprekende heren van het verhuurbedrijf langs gestuurd om ons probleem in kaart te brengen. Een dag later kwam er een ontstopper, maar die gaf het al snel op. Hij vroeg om de tekeningen van het huis, zodat hij wist hoe de leidingen liepen. O shoot, dacht ik…. daar gaat de voortuin. 2 dagen later werd de put leeggezogen.. .wat bleek, niks geen riolering, maar gewoon een septictank…. dat wordt dus organisch de boel schoonhouden. Helaas moet de chloor, de antikalk, ontstopper en de soda achter slot en grendel…. Ondertussen stroomt de put buiten weer over, als de wasmachine draait. Het was dus bijna opgelost.

MREL2731.JPGDe stranden beginnen al aardig vol te lopen. Op een mooie dag in het weekend wordt het verkeer geregeld door 2 agenten om voor een beetje doorstroming te zorgen. Van ons privé strandje is niet veel meer over…. De strandtenten zitten vol, extra parkeerplaatsen worden gecreëerd en elke dag zijn er grote groepen vissers die de sleepnetten binnenhalen.  Maar als ik eerlijk ben, met deze tuin, hangmat en zwembadje…. wie wil er dan naar het strand?

klamboeBram rijdt natuurlijk elke dag naar Lissabon, maar zelf brengen we bijna nooit een bezoek aan Lissabon. Als er visite is, dan gaan we er een dagje naar toe en nu we de casita aan het inrichten zijn, komen we vaak bij de Ikea. We zijn weer creatief geweest en hebben een buitentent van gaas als klamboe op de slaapkamer. Dat ding op de foto hangt om ons bed. Voor de rest heb je aan deze kant van het schiereiland echt alles. Verschillende supermarkten, grote winkelcentra´s, bossen, strand … je kunt kiezen tussen drukte en rust.

bikinisEigenlijk is ons leven een stuk simpeler geworden en deze shopaholic vind winkelen niet meer leuk. Mijn kleding keuze wordt bepaald door comfort. Ik ga niet met mijn colbertje en hakken op de bank zitten, met mijn haar helemaal gestyled zoals ik in Nederland deed. Het stort binnen 5 minuten weer in, dus ik kies voor de paardenstaart of het opgestoken kapsel, teenslippers en een lange jurk. Dus alles wat ik leuk vind en koop, trek ik eigenlijk nooit aan. Zelfs mijn zomer laarzen worden bijna niet gedragen. Nu ik deze conclusie heb getrokken, is het leven simpeler en goedkoper geworden.

En dan als afsluiter, en voor de liefhebber, wat foto’s van de binnenkant van het huis, de tuin en ons gastenverblijf.  Grappig dat je met dezelfde spullen toch ineens een heel ander huis hebt.

P1030595

keuken appartement

P1030593

keuken apparement

P1030592

Mijn favo-plekje om de dag te starten en af te sluien

P1030591

Zitje in de schaduw onder het afdakje

P1030590

Tuin vanaf de achterkant van het huis

P1030589

eetkamer

P1030588

Keuken-woonkamer

P1030587

woonkamer

P1030585

woonkamer

 

Een zomerse groet uit het hete Portugal!

Een update uit Aroeira

Er zit flink wat tijd tussen het laatste blog en dit verhaal. Is er dan niets gebeurd dat gepost kon worden? Jawel, genoeg, maar door tijdsgebrek is dat er niet van gekomen. Geen stress hiero, maar we waren bezig met andere dingen.

P1030520De weken met Kimberly waren gezellig en af en toe was het zelfs strand weer. Ja, ik weet nog goed, dat ik het jammer voor haar vond, dat het nog geen echte zomer was. Ook hier was het de natste periode sinds 32 jaar. Achteraf was het weer super, zeker als je het vergelijkt met het weer in de week dat Heleen, Cees en Richard hier waren. Het goot en stormde. Ja echt, ik kon zelfs een keer vliegeren zonder vlieger. En dat terwijl in Nederland het dik in de 20 graden was. Op hun enigste mooie dag, hebben ze extra lang in de auto gezeten. Ze zouden eerst nog even bij mij langskomen voordat ze naar het strand zouden gaan. Ik ben buiten gaan staan om ze op te wachten, want de ervaring had geleerd dat wij moeilijk te vinden waren. Kortom, na een uur nog niemand in zicht. Bramik_weet_waar_jou_huis_woont was al ingeschakeld en via Facebook kreeg ik een belletje. Anja, we zien nummer 10 en nummer 14, maar 12 kunnen we niet vinden! Oo, zei ik, maar ik zie jullie helemaal niet! Nou, wij staan voor het museum….. Museum, museum, vroeg ik, terwijl ik om me heen keek. Wij hebben hier helemaal geen museum?! Ik snapte er niets van en zij ook niet. Wat bleek, ze stonden in Lissabon…. Ipv Charneca de Caparica. Dus mocht jij ons willen bezoeken… We wonen in de regio Lissabon, niet in Lissabon zelf. De week was ondanks het weer gezellig. Ze zijn zelf op stap gegaan en we hebben gezamenlijk activiteiten ondernomen.

P1030537Daarna stond de familie weer even centraal en waren Brams moeder, 2 zussen en een nichtje in de buurt. Ook dat was heel gezellig. We hebben een rondje hop on, hop off gedaan, terrasje gepikt en daarnaast deed iedereen daar waar hij zin in had. Toeren, vogels spotten, wandelen en lezen. Maar het was vooral leuk om met elkaar op te trekken.

Daarna moest er verhuisd worden en een huis moest opgeleverd worden. Ervaren als we zijn, ging alles best vlot.  Het was nog even spannend of de afspraak met de verhuizers goed was gemaakt, aangezien zij alleen Portugees spraken en iemand voor ons bemiddeld heeft. Ze waren te laat, omdat ze naar het nieuwe adres waren gereden. En wij wisten dat we moeilijk te vinden waren…. Maar Bram heeft ze gevonden ergens in onze straat. Daar stonden 2 mannen met een vrachtauto te zoeken naar…. Ons!

Nu zijn we nog even druk met alles op de juiste plek te zetten. Ook het tuinhuis moet nog onderhanden genomen worden. En de tuin moet opgeknapt worden.

P1030307Maar jeetje, wat is het hier lekker rustig. Geen blaffende honden de hele dag, geen verkeer voor het huis.  Voor ons, de stadsmens, leven we nu een country leventje. Geen directe buren, geen lawaai …. Heel veel groen, palmboompje, dennenbomen, vogeltjes die fluiten…. Klinkt dit niet te mooi om waar te zijn? Okay, een paar minpuntjes zijn er wel. Probz is weer Probz en ook zijn terriër jachtinstinct doet het zo goed, dat hij af en toe van de ratten besnuffeld is. Letterlijk…want onder de kruipruimte van het bordes van de trap schuilt een flinke rat. Ik hoop eentje en als het zo is dat het er altijd meer zijn, dan hoef ik dat echt niet te weten. Het zoemt flink in de tuin en waarschijnlijk zitten er op 2 plaatsen wespennesten. Maar ach, ik heb een Brambo in huis, die deze ongemakken vast snel op kan lossen.

Wat wel weer leuk is om mee te melden… We hebben fruitbomen in de tuin. Die heb ik vandaag  geplukt en geproefd… Hele kleine mandarijntjes,die erg smakelijk zijn.

Time to move on

Die Bram, die heeft het weer gerocheld. Hij heeft weer een geweldig huis gevonden in Aroeira. Dichterbij de zee, rustig gelegen met riante tuin, volop privacy en om ons heen is het groen. Qua ruimte in huis gaan we er niet echt op vooruit. Het nieuwe huis is onlogisch ingedeeld (lees echt onpraktisch), maar je moet keuzes maken en buiten toch wel erg belangrijk. Onpraktisch in de zin van, geen plaats in de keuken voor de koelkast, laat staan vaatwasser, want de keuken is 2.5  bij 1.30 en zit in de woonkamer. De voor- en achterdeur zitten in de woonkamer, evenals de wenteltrap, waarvan wij ons nu al afvragen, hoe krijgen we ooit de grote spullen boven? De slaapkamers hebben een poortje naar een loze ruimte, die ideaal is voor inloopkast of strijkkamer. Aan de andere kant, het is echt Portugees en het heeft sfeer (en een open haard) waar we meteen voor zijn gevallen. In de tuin staat een gastenverblijf, met slaapkamer, woonkamer met grote keuken en natte cel. Hoe of wat het allemaal gaat worden, dat zien we na zondag wel, want dan is de sleuteloverdracht.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Het was allemaal weer een gevalletje alles of niets en soms is het toch wel fijn dat je als Nederlander daadkrachtig bent. We kwamen het huis 2 weken geleden op OLX tegen en beide hadden we zoiets van, ja die willen we wel aan de binnenkant bekijken. Hij werd door verschillende bedrijven aangeboden. Afspraak was ingepland, samen met 2 andere bezichtigingen en toen hoorde we van niemand meer iets. Geen afspraken, geen afzeggingen. Okay, dit is Portugal. Na 2 weken werd hetzelfde huis bij een andere aanbieder opnieuw aangeboden. Bram heeft gemaild, zij hebben gebeld en de vraag was of we de volgende dag om 11 uur wilde komen kijken. Ja, hoor, dat wilde we wel. Tijdens de rondleiding, kregen we te horen hoe de procedure werkte en dat er de hele dag nog bezichtigigingen gepland stonden. Degene die het eerst zegt, we nemen het, reserveert het huis en de rest van de bezoeken worden stopgezet. Terwijl het volgende stel al aan het rondkijken was, zeiden wij.. okay, we nemen het! Echt geloven, deden ze het nog niet, dus na de rondleiding werd de grote baas erbij gehaald en er werd overleg gepleegd met de eigenaar. Die middag moesten we naar het kantoor komen om de administratie af te handelen en een maand huur als reserveringsgeld te betalen. De meeste betalingen gaan hier cash en met een maximum van € 200,00 per betaalpas, was het nog even kunst en vliegwerk om dat bij elkaar te harken. Gelukkig was Kim er en hadden we nog een extra bankrekening tot onze beschikking. Zondag is de sleuteloverdracht al, dus zoals je merkt, worden sommige dingen wel snel geregeld in dit land. De planning is om in juni te verhuizen, nadat al het bezoek en visite weer geweest is. Tot die tijd wordt mijn geduld wel op de proef gesteld, want ik vertrek natuurlijk liever gisteren, dan vandaag. Maar ja, we hebben nog een paar weken om stroom, water en internet te regelen. Op de een of andere manier, hebben we het vermoeden, dat dit allemaal niet zonder slag of stoot zal gaan.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De 14 dagen met Kim waren gezellig. Ondanks dat het weer vooral de 1e week onstabiel was, hebben we ons goed vermaakt. We zijn in Obidos geweest (100 km vanaf ons huis), waar je een gezellige wandeling over de stadsmuur kunt maken. Geen hekjes, alleen een buitenmuur en een pad van 1 meter. Ik ben maar strak tegen de muur aan gaan lopen en heb mijn blik op oneindig gehouden. Omdat ik niet de enige vrouwelijke wandelaarster was die het eng vond, was er bij tegemoetkomende wandelaars af en toe wel een momentje van wie heeft de langste adem. Voor geen goud, dat ik langs de rand de ander zou passeren. Verder is het een gezellig dorpje, met kronkelende straatjes. Erg toeristisch, maar daardoor ook weer echt levendig. Als ik dan zo’n oud dorpje bezoek, dan vraag ik me af, hoe mensen daar echt met plezier kunnen wonen. Nou ja, ik ga er maar vanuit, dat niet iedereen een Bram heeft, die piekfijn de woonwensen om weet te zetten in echt woonplezier.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Kim en ik zijn ook naar Sintra gereden (60 km van ons huis) en hebben het kasteel bezocht. Eindelijk heb ik het gezien! Toen er nog geen concrete plannen waren om naar Lissabon te vertrekken, waren we er al eens in de buurt. We zagen beneden in Sintra (dat trouwens ook een leuk oud stadje is) het bord Castle en zijn de voettocht begonnen. Niet wetende dat het uren klimmen en traplopen zou zijn. Ook de weg terug was slingerend over een weg met bochten. Dus bezoek je Sintra, neem de auto mee naar boven of ga met de tuktuk of bus.

En we hebben natuurlijk een bezoek gebracht aan Belem en het centrum van Lissabon en met enige regelmaat het strand bezocht.

Wat ook fijn is, is dat de weersvoorspellingen richtig zomer gaan. Het is bijna korte broeken tijd, want de temperaturen komen boven de 20 graden. De stranden zijn druk, de zon laat zich vaak zien en het is volop genieten. Net als in Nederland is het in Portugal ook de koudste periode sinds 31 jaar.

Kimberly zit weer in Nederland en volgende week komen er oud collega’s van Bram langs, die hier in de buurt een mooie villa hebben gehuurd. Daarna komt Brams familie over (moeder, 2 zussen en een nichtje) en daarna moeten de verhuisdozen weer uitgepakt worden en hopelijk blijven die dan een hele lange periode opgeborgen en uit mijn zicht.

 

Het Portugeese leven

loesje-en-de-zomertijdDe zomertijd… ik vond het verschrikkelijk, maar dit jaar heeft het ook zijn voordelen. Mijn biologische klok is nog steeds op Nederland ingesteld. RTL late night begint hier vroeg in de avond, om 21.30. Editie NL om 17.15 en aten we in Nederland om 19.00 uur, hier staan de potten en de pannen om half 5 op tafel. Mijn lunch sla ik over, dus tegen de tijd dat hubby thuiskomt, knort ook mijn buik. Om 23 uur kruipen we onder de wol en meestal mis ik de wekker van Bram, als die om 5.55 afgaat. De Pasen is hier rustig verlopen. 2e paasdag was Bram lekker aan het werk, want een 2e paasdag kennen ze hier niet en 1e paasdag hebben we Ikea meubels in elkaar gezet. Er zijn overigens 4 Ikea vestigingen in Portugal en die zijn goed verspreid, 2 in Lissabon en 2 in de buurt van Porto. Ik heb overigens ook geen idee waar de Portugees zijn meubels vandaan haalt. Behalve de Ikea heb ik hier geen meubelzaak gezien. Op OLX (de Portugeese marktplaats) kom je de meest lelijke oude meuk tegen, waar ze voor een lelijk kastje nog de hoofdprijs vragen.

Wij leven op de onderste etage van een woning en hebben 3 grote slaapkamers. Boven ons is een wooneenheid voor 1 of 2 personen zo groot als onze woonkamer en badkamer en de ander wooneenheid bestaand uit 3 onze slaapkamers, de ander badkamer en keuken waar nu 3 personen wonen. En dan te bedenken dat wij hier nu al behoorlijk uit onze voegen beginnen  te raken…. De verhouding tussen huizen huren en kopen klopt hier totaal niet. Een redelijk vrijstaand huis huur je hier tussen de € 1200,00 en € 2500,00 en koop je een perceel dan kun je rond de  € 200.000,00 al behoorlijk kiezen. Niet dat kopen een optie is, want gaan we ergens anders heen, dan raak je je huis natuurlijk niet kwijt.

We zijn wel weer aan het rondkijken naar een andere woning. Niet dat we staan te springen om weer de boel te verven en de spullen in en uit te pakken. Portugal bevalt alleen is het huis toch niet zo ideaal. Vooral de kleine tuin, geen garage/schuur en weinig privacy maken het allemaal niet zo perfect. Ook heeft het wonen in de stadskern het nadeel dat er veel geluidsoverlast is van de steeds maar blaffende honden. Als je zo dicht op elkaar woont en bijna iedereen een waakhond heeft, geeft dat genoeg leven in de straat. Ze hebben 1 doel en dat is het fort bewaken en daar zijn ze enorm goed in. Als er iemand of iets langs het tuinhek loopt, slaan ze aan en dan informeren ze meteen de buurthonden, dat er iets beweegt. Met als gevolg, complete concerten, die lang na middernacht doorgaan. Boven sommige hekken van 1.80  je regelmatig een hondenkop tegen, die erover heen probeert te springen. En tja, een plek om de auto te parkeren en normaal weg te kunnen rijden, dat zou ik wel ideaal vinden. Nou spannend, als het goed is hebben we binnenkort 2 bezichtigen. En vergeet niet, we wonen hier alweer 6 maanden en aangezien we ongewild toch een poging doen om in het Guinees book of records te komen, was het ook wel weer tijd om verder te kijken.

20160407_135310In de tuin is de zon nu iets langer aanwezig en mijn favoriete moment van een zonnige dag is, opstaan, luiken open, de rolluiken bedoel ik dan, en de zon voelen die via de keukendeur naar binnenkomt. Sinds het ongeluk voor de deur op het kruispunt, hebben we tijdelijk minder schaduw, aangezien ze de muur eruit gereden hebben. Verrast waren we een dag later met de auto naar het strand wilde en het hek met geen mogelijkheid open te krijgen was. Ook die was helemaal ontwricht door de klap. Gelukkig heeft de klusjes man, señor Fernadiz, dit snel op kunnen lossen met een koevoet.

Probz gaat het hier nog moeilijk krijgen, want 16 graden en zon, vindt hij al snel te warm. Ik haak boven de 18 graden af in de tuin, want dan komt er meer vocht uit mijn lijf en dat krijg ik niet aangevuld. Probz heeft het hier ineens ook niet meer zo naar zijn zin. Wat er gebeurd is, weet ik niet, maar 4 weken geleden, was hij in de woonkamer en ineens krabde hij aan de deur. Omdat hij dat anders nooit doet, ben ik het bed uitgegaan. Helemaal over de rooie kwam hij de kamer uit en sindsdien is het mis. Als de kachel aangaat en de kamerdeur dicht is, dan is hij onrustig,  begint te hyperventileren en is in paniek. Hij probeert zelfs op de eettafel te klimmen en wil vluchten, weg uit de woonkamer. Hij is nu op kamers en woont in de bench in de slaapkamer. Alleen als er iets te eten is te halen, dan komt hij de woonkamer in en gaat meteen weer weg als er niets meer te halen valt. Nadat hij een dag op het wc-kleedje heeft doorgebracht omdat ik de bench weer in de woonkamer heb gezet, ben ik maar overstag gegaan en laat hem maar zijn gang gaan. Maar zielig is het wel. Als iemand tips heeft om hem weer normaal te krijgen, dan hoor ik ze graag! Vandaag komt Kimberly 2 weekjes op bezoek en ik hoop maar dat hij kiest voor de gezelligheid en wat vaker bij ons in de huiskamer komt, zodat hij weer ziet, dat de woonkamer toch leuker is, dan alleen de hele dag in de slaapkamer.

Miradouro dos CapuchosPas zijn we na het eten op de scooter gestapt en zijn we naar het uitzichtpunt (Miradouro dos Capuchos) gereden. Dat was een leuke gewaarwording. Allemaal verliefde stelletjes, op de rand van een muur, die naar de zonsondergang keken. De gezinnetjes bleven in de auto zitten. In Porto zagen we dat trouwens ook veel. Geparkeerde auto’s langs het strand, waar mensen al puzzelend, slapend of hangend in de auto zaten. Misschien omdat het in huis toch wel fris is, dat het voor de Portugees toch wel aangenaam is om in de auto te hangen??

BramEr liep een pad met bomen in een groen stuk, dus we dachten we gaan even een stukje lopen. Toen ik zei, dit was het, zei Bram, en dat dan? Over een heel klein slingert pad, zag je een tuin. We liepen erover heen en ik was nog in de veronderstelling dat we bij tante Annie in de tuin uit zouden komen, maar niets was minder waar. Het was een goed onderhouden, leuk opgezette tuin, met verschillende open gebouwtjes en kapelletjes die bij een soort Hermita (kerkje) hoorde. Ook hiervandaan had je een zicht op Costa Caparica en de zonsondergang. En boven op het dak zat op de rand ook een verliefd koppeltje, die het bezoek van 2 vreemdtalige toch wel vreemd vonden. Zijn we in Nederland op onze privacy gesteld, hier kijkt niemand echt naar elkaar. Iedereen doet zijn ding en kijkt nergens van op.

Behalve de sinaasappel- en citrusboom, heb ik nu ook een druif geplant. Je verwacht niet dat je hier een vroege van der Laan tegen zou komen, die geschikt is voor het Nederlandse klimaat. Maar wel dus… En als hij het in de Nederlandse zon goed doet, moet hij het hier fantastisch gaan doen….

quality timeIk ga me verheugen op 2 weken quality time met mijn dochter en hoop dat er in haar een hondenfluisteraar schuilgaat. Helaas is de weersverwachting de komende week veel regen, maar wie weet, neemt ze wat zonnestralen uit Nederland mee.

 

Spring is coming

natte sneeuwTerwijl er in Nederland nog regelmatig natte sneeuw uit de wolken komt, realiseer ik me, dat het hier al aardig lente-achtig begint te worden. De temperaturen varieren tussen de 14 en 18 graden en als ik de weergoden mag geloven, dan gaan we volgende week richting de 20. In huis is het nog kil, maar in de tuin, uit de wind vind ik het in de zon nu al vaak te warm en op het strand kom je nu al de 1e zonaanbidders tegen. Jawel, de 1e bikini´s zijn gespot. En dan vind ik het lang duren voordat de lente echt zijn intrede doet.

icco-watjeTijdens mijn bezoekje aan Nederland, stond ik raar te kijken dat er ´s morgens nog gekrabt moet worden. Wat een bikkels zijn jullie toch en wat ben ik de kou snel ontwent. Ja, je wordt een watje als je dichter bij de evenaar bivakeert.

Togenboog Sevilla

Togenboog Sevilla

We zijn de paden en de lanen ingetrokken en hebben de Algarve en Sevilla bezocht. De Algave (Albufeira en Faro) waren leuk, maar niet speciaal. Wat wel meespeelde was dat het weer aardig was en dat we af en toe hebben we regen gehad en wij het strand en de zee om de hoek hebben, dus daar niet voor komen.

In Faro was niets te

Straatje Sevilla

Straatje Sevilla

beleven. De winkels waren gesloten en wij vonden het een gewone stad. Albufeira is te vergelijken met de Costa Brava… wat absoluut niet mijn favoriete gedeelte in Spanje is. Wat wel favoriet is geworden is Sevilla… wat een geweldige stad en wat een super sfeer hangt er. We hadden geluk, dat dit het 1e weekend was met temperaturen boven de 20 graden en dat er een processie plaatsvond, waardoor iedereen op straat was. Dat maakt het natuurlijk meteen levendig en gezellig. Ook kon je hier op zaterdagavond gewoon shoppen. Ik had geluk… ik heb een nieuwe tas FREGASUELOS-TALCO-1500-MLgescoord EN mijn favoriete schoonmaakmiddel uit Spanje. De roze Talco pronkt in mijn aanrechtkastje. Ja, echt – het was meer dat de moeite waard om met 2 flessen de stad door te sjouwen. Ik snapte natuurlijk ook wel, dat Bram niet de neiging had om de vracht van mij over te nemen. Maar sodeju, wat ruikt dat spul heerlijk. Ik denk dat bezoekers van Casa Amamos die geur nog wel kunnen herinneren.

probzRegelmatig rij ik nog met Probz even naar het strand en afgelopen week waren we ook op pad. Zodra Probz het strandpad ziet, rent hij – huppelt hij – als een lammetje zo blij het pad een aantal keer over. Ook dit keer nam hij een voorsprong. En toen klopte mijn hart in mijn keel. Er reed een treintje over het enkele spoor en Probz stond aan de ene kant  en ik aan de andere kant. Nu luistert hij behoorlijk, maar of hij mijn panische BLIJF ook zou begrijpen, dat durfde ik niet met zekerheid te zeggen. Gelukkig deden zijn oren het goed maar vanaf nu hou ik hem maar op de arm tot we het spoor voorbij zijn.

Bram heeft het nog steeds erg naar zijn zin op het werk en de weken vliegen voorbij. Regelmatig betrap ik me er op dat ik achterloop met de dagen. Als het woensdag is, is het voor mijn gevoel pas dinsdag. Ik verveel me dus nog steeds niet en ik moet ook eerlijk bekennen dat de burnout nog niet helemaal over is. Ik voel me goed, maar merk dat ik nog steeds niet de oude ben. En ook Bram heeft het bloggen ontdekt. Hij geeft je nu via zijn blog tips om je pc in goede condititie te houden.

Het appartement boven ons is klaar voor een huurder en ik heb aangeboden om hier foto´s van te maken. Wat was het leuk om te horen, dat ze zo enthousiast was over de foto´s. Ja, woningen fotograferen dat moeten ze in Portugal nog leren.

Voor de rest gaat alles zijn gangetje. Bram zorgt voor de pesos en ik zorg voor alles dat in en om ons huis is en allebei zeggen we;  life is good!

Life is good

 

 

Het leek allemaal zo slim

ticketIk heb een ticket naar Nederland geboekt en reis 18 februari af en ben er dan tot 24 februari. Mis ik Nederland nu al?
Nee, alles behalve… alhoewel het natuurlijk niet rot is om een rondje sociale contacten te maken. Dat is natuurlijk altijd wel gezellig, ondanks dat het heen en weer vliegen en overal naartoe tuffen, met andere woorden, druk zijn, niet meer in mijn levenspatroon past.

return to senderNa het opzeggen van mijn Nederlandse telefoonnummer, waar ik toch niets meer aanhad, aangezien ik alles buiten mijn bundel deed, was ik vergeten dat je met  internetbankieren je mobiel gebruikt. Het aanpassen vanuit het buitenland kan alleen met een bevestiging met de post en daar schuilt nu net het probleem. Ik verwachtte nog wat post uit Nederland, maar die is helaas nooit aangekomen. Tijd om de post op te halen en mijn internet bankieren weer actief te maken.

Ik de trotse eigenaar van een defecte actifry. Yup, dat ding waar ik zo lyrisch over was, is op kerstavond overleden en ik ben al ruim een maand bezig om hem gemaakt te krijgen. Als 1e contact gezocht met Mediamarkt. Die verwezen me naar de Europesche garantie van Philips. Contact gezocht met Philips en een telefoonnummer gekregen, om hem in Lissabon te laten maken. Super.. totdat ik op het apparaat las, dat de Actifry van Tefal was. Nog even voor de zekerheid na gevraagd bij Philips of de info inderdaad correct was. Misschien was er sprake van een samenwerkingsverband? Nee, ik moest toch naar Tefal. 3x contact gezocht met Tefal en de laatste keer maar gevraagd of ze konden reageren voordat de garantie was verlopen. En voilla.. een reactie. Helaas geen Europesche garantie, hij moet naar Nederland. Ondertussen ben ik opzoek gegaan in Lissabon naar een Actifry, maar hier zijn ze € 100,00 duurder dan in Nederland. Ja, bijna 2x zo duur. Dus dan maar zelf brengen en hopelijk is hij binnen mijn verblijf gemaakt.
Hij is zo handig, zeker met het beperkte aanbod van eten hier. En ik heb hem ook met het oog op knapperige friet en Portugal aangeschaft. Achteraf gezien niet zo slim… als de motor het begeeft en je 2150 kilometer moet reizen.

acer aspire portugalOmdat mijn laptop niet meer voldeed aan mijn verwachtingen en mijn harde schijf helemaal vol zat, was het tijd om een nieuwe aan te schaffen. Met het oog op de garantie was het misschien toch maar slimmer om deze in Portugal aan te schaffen. Ik heb een kek apparaatje uitgezocht, met 1 Tb en dacht, yes, goed gedaan. Als 1e was het een hele klus om de taal instelling te wijzigen. Want met nog maar een beperkte leesvaardigheid in het Portugees en een onbekend (en onbemind) besturingssysteem .. Windows 10, zijn er al momenten geweest dat ik dacht, uit het raam ermee. Toen die klus geklaard was, begon de volgende klus. Blind tikken op een ander toetsenbord. Daar hadden we natuurlijk niet aangedacht, want het ziet er allemaal querty uit, maar de speciale tekens zorgen voor flink wat spelfouten. Naast de shifttoets zit een < die je iedere keer aanraakt en de entertoets is uitgerust met~. Voordeel is wel dat als ik ooit Portugees
moet typen ik die sneltoetsen snel kan vinden.

armoedegrens portugalVoor degene die willen weten hoe het leven dagelijkse leven in Portugal is, kan ik zeggen dat alles hier relaxt is. Het is een beetje back to the 80´s. De kleine ondernemer is hier nog volop aanwezig in het straatbeeld. Ons kent ons en elke verkoop wordt gestart met een vriendelijk praatje. De mensen zijn uiterst vriendelijk en behulpzaam en kleine winkels zijn er in alle varianten. Van 2e handswinkel tot chips-shop, en van groentewinkel tot ijzerwaren winkel. En alles wat er tussen in zit. De meeste houden siesta tussen de middag en zijn 7 dagen in de week geopened. Daarnaast zijn er een aantal nieuwe uiterst moderne winkelcentra, die van ´s morgensvroeg tot ´s avonds laat geopend zijn. De levensstandaard is hier een stuk lager in verhouding tot Nederland. Dit komt vooral door de lage lonen.
Het gemiddelde salaris bedraagt echter 809 euro. Het wettelijke minimumsalaris staat op 485 euro. 37% van de Portugezen werkt voor een salaris van 600 euro of minder.
De grootste groep (38,6%) verdient tussen 600 en 1.200 euro. Een bescheiden 8,8% heeft een salaris tussen 1.200 en 1.800 euro. En amper 4,1% verdient meer dan 1.800 euro.
kiloknallerLuxe producten zijn kostbaar en boodschappen zijn in deze regio vergelijkbaar met Nederland. Vlees is hier wel erg goedkoop. Zelfs zonder aanbieding, ligt deze een stuk lager, dan de kiloknallers in Nederland.
Zo kocht ik afgelopen week 1,4 kilo ribkarbonaden voor 2,40 en 2 kalfsoesters, slechts 3,20. Betaalbaar zijn de seizoens groenten en fruit. Pijnboompitten zijn hier bijvoorbeeld wel weer gigantisch duur (100 gram € 4,50) Al met al, kun je concluderen, dat de crisis Portugal flink heeft geraakt. Maar, ik denk wel, omdat bijna iedereen in hetzelfde schuitje zit, iedereen over het algemeen tevredener is, dan in Nederland, waar je toch vaak het gevoel hebt, dat je geluk afhangt van het kenteken op je auto.

En natuurlijk … die zonnestralen, die maken een heleboel goed!

 

Hoe gaat het in Charneca?

Strand Charneca de Caparica.pngGoed! De eerste maand in Portugal zit er al weer op. Wat gaat de tijd snel en wat vliegen de dagen voorbij. Het weer is heerlijk. 15 graden, strak blauwe lucht en nagenoeg geen wind. Alles klopt… en op het vele Portugees na dat je hoort op straat, voelt het al helemaal als thuis. Wat ik ook heerlijk vind, is het tijdverschil. Mijn biologische klok vind het heerlijk. Ik ben ineens van een avond mens omgeturnd naar een ochtend mens. Dat ene uurtje vroeger zorgt ervoor dat ik op tijd in bed lig en er bijna voor dag en dauw uit ben. Okay, net als in Spanje is het nog even wennen aan de andere smaken van het eten. Het eten ziet er hetzelfde uit als in Nederland, maar de smaken zijn anders. Een leuke bijkomstigheid hiervan is, is dat er 3 kilo minder Bram is en 6 kilo minder mij.

Ik ben gestart met het verven van de deuren, maar kan niet wennen aan de eco-verf op waterbasis. Als 1e ruik je niet dat je druk bent geweest en als 2e, na 4x lakken is het nog steeds niet gedekt. En nadat we in Didam alle bruine deuren, kozijnen en de serre wit hebben geverfd, durf ik mezelf toch wel een goede verfspecialist in spé te noemen. De volgende missie wordt om alle bouwmarkten en verfspecialisten in de buurt af te struinen om toch die milieu onvriendelijke verf op terpentinebasis te vinden.

Helaas is mijn 3-maand oude Actifry op kerstavond overleden en ik ben druk bezig om hem gemaakt te krijgen. Tot die tijd geen knapperige frietjes of krokante kippootjes of verse opgepiepte broodjes. Als 1e heb ik contact gezocht met de Mediamarkt, daar waar ik hem gekocht heb. Ik had geluk, want Philips biedt Europese garantie aan, dus ik kon naar de Mediamarkt. Een nieuwe zoektocht op internet leerde mij al snel dat alle filialen van Mediamarkt franchise ondernemingen zijn en dat ze alleen verplicht zijn om garantie in het aankoopland te bieden. Met de ervaring van Jumbo-box en gasfornuis nog op mijn netvlies heb ik die stap maar overgeslagen. Dan maar meteen contact zoeken met Philips om te zien of ik hem hier ter reparatie aan kan bieden. Ondertussen was de behoefte aan friet toch wel aanwezig en zijn we hier opzoek gegaan naar een andere actifry. Helaas is ons model hier niet verkrijgbaar en wat nog vervelender is. De prijzen starten hier bij de € 229,00 euro, dat is bijna € 100,00 meer dan in Nederland. Ondertussen heb ik een reactie van Philips met een telefoonnummer waar de Actifry aangemeld kan worden voor reparatie… Super mooi, natuurlijk,.. het enige nadeel is, dat de Actifry van Tefal is. Ik weet nu niet of ik, Mediamarkt en Philips in de bonen zijn, of dat Tefal en Philips één en dezelfde zijn. Ondertussen wacht ik nog even op een reactie van Tefal en Philips. Wordt vervolgd!

 

viaverdeBram en ik hebben nu allebei een scooter en het mandje van Probz is nu ook binnen. Ik had bij het mandje gekozen voor een 24-uurs levering. De levering was binnen 24 uur aan huis bezorgd, het versturen duurde een week. Maar hij is binnen. Vandaag heeft Bram onze 3e Via-verde geregeld, zodat we de tol automatisch betalen. Handig want ook in sommige parkeergarages kun je zo je parkeergeld automatisch betalen. Een mogelijk handige tip: denk je vaker een huurauto nodig te hebben, koop dan een kastje. Het huren van het kastje kost bij de verhuurbedrijven vaak net zoveel als het aanschaffen van een tolkastje, nl € 17,50 en 24,50 als je er een op je naam neemt. We kunnen dus gaan toeren en cruisen.. en oo wat heb ik daar zin in. Van het meisje dat ons hielp met de aankoop van de motorscooters hebben we een lijst gekregen met mooie plaatsen in Portugal. Inspiratie genoeg dus. We moeten dus naar:

– Cais do Sodré in Lissabon   hotspots Lissabon

– Bairro Alto in Lissabon

– Chiado in Lissabon

– Praça do Comércio in Lissabon

– Castelo de S.Jorge in Lissabon

– Elevador de Santa Justa In Lissabon

– Azeitão

– Arrábida/Portinho da Arrábida

– Tróia

– Sesimbra

– Sintra

– Cascais

– Cabo da Roca

– Cabo Espichel

– Algarve

– Porto

– Gerês

Bezoek je Portugal, doe er je voordeel mee.

 

Afgelopen zaterdag zijn we naar een soort netwerkbijeenkomst (Nederlandse borrel) geweest in een café in Cascais. Het was leuk om weer nieuwe gezichten te zien, Nederlands te praten en Hollandse hapjes te proeven. Al met al, waren er toch een man of 50 aanwezig. Het was dus volle bak. Ik vind het altijd leuk om te horen hoe Nederlanders hier terecht zijn gekomen.

De oude geiser is vervangen en dat zorgde weer voor een Bridget Jones actie van mijn kant. Toen de oude geiser zijn check-up kreeg omdat hij het niet meer deed, bleek dat de gasfles leeg was. Dit keer was de nieuwe geïnstalleerd en toen de monteur de kraan opende, was er warm water. Hij loopt de deur uit en ik probeer het en ja hoor… geen waterdruk en alleen koud water. Toen de winkel weer open was, ben ik ernaar toe gestiefeld en tikte de monteur aan. No hot water, zei ik. Hij keek verward en zei, huh.. dus hij liep mee. Nadat hij het gecontroleerd had, schroefde hij het zeefje van de kraan. Klopte hem leeg en voilla warm water. Ik moet nog een boel dingen leren, die waarschijnlijk in mijn kindertijd heel normaal waren en die ik nu niet weet omdat het gemak van de Nederlandse faciliteiten nog in mijn bloed zitten. Ook dit zal me geen 2e keer meer gebeuren.

carpe diemVoor de rest is er niets spectaculairs gebeurd… we genieten en carpe diemen… en dat bevalt goed.